Login leden
  Home  Vaartuigen  Activiteiten  Sponsorpagina  Fotoboek  Agenda  Gastenboek  Links  Locatie  Contact
 



 

De drie (mogelijk) nieuwe leden

30 januari 2010

Er zijn drie nieuwe leden aan de bulgia gekomen. Een van hen is Engels en de andere 2 zijn meisjes. Ook is er een het zusje van Florus!!!! Wij hebben dat zusje geïnterviewd:

1) Hoe vind je het hier op de boot?  Leuk, maar wel koud in de winter.
2) Wat vind je hier het leukst? In het kombuis.
3) kom je volgende week nog een keer? Misschien.
4) Heb je nog iets te zeggen? Ik heb zin in dat ik negen ben want
dan kan ik er officieel bij de zeekadetten.
5) Wie vindt je hier het aardigst?? Jessica,Nienke, Florus.


Daan (2)

1)
 Hoe vindt je het hier op de boot? Super leuk en gezellig….
2)
Wat vindt je hier het leukst?? Roeien.
3)
kom je volgende week weer?? Ja zeker.
4)
Heb je nog iets te zeggen? Nee!

 


 

Zeekadetten Verhaal; De Vliegende Hollander 

Logboek, Stuurman Klaassen,
In het jaar anno 1698
17 December
“Bulgia”

 

We voeren net van Texel af met ruime wind. De bemanning was onder het commando van Ewoud van Stoppelbaard.

We zijn ondertussen al een tijd onderweg. We zitten tegen het zomerseizoen aan. Het is al knap warm aan het woorden op zee. We zijn nu 3 dagen van Kaap de Goede Hoop verwijderd. Het wil niet opschieten want we zitten al 5 dagen zonder wind. De bemanning mort al en de rantsoenen zijn bijna op. We weten niet of we het optijd zullen redden want de helft van de bemanning leid aan scheurbuik.

Het gaat compleet fout op het schip. We voeren door een storm en de maats klagen. Ze zeggen dat schipper Van Stoppelbaard de duivel is en hen regelrecht de dood in vaart. Ik ben bang dat er gemuit word tussen de mannen. We hebben nu al 17 kameraden overboord moeten zetten.

Eindelijk, we hebben de tafelbaai gehaald. We kunnen nu nieuwe voorraden inslaan en het schip repareren. De schipper vroeg wanneer we weer weg konden. Ik zei hem dat het waarschijnlijk 4 dagen zou duren want het weer verslechterd. De schipper was het er niet mee eens, hij wou over 2 dagen vertrekken, hij moest en zal uitvaren, ook al zou hij tot het eind der tijden moeten doorvaren!!!

De bemanning is boos. Ze willen niet uitvaren met het slechte weer. Het is morgen moederdag en dat willen ze aan de wal vieren. De schipper weigerde en zou morgen uitvaren.

Er stond een goede wind en de Bulgia voer scherper dan ooit. De bemanning is nog steeds chagrijnig op de schipper. Maar die trekt zich er niks van aan.

De dag nadat we uitvoeren was de schipper er klaar met de mentaliteit van de bemanning. Hij verzon een opdracht om voor een goede sfeer te zorgen. De mannen moesten een vlot bouwen in groepjes van 10. Het moest een mast, een roer en een vlag kunnen dragen. Het mocht niet zinken onder het gewicht van de bemanning. Groep 3 vond het niet eerlijk omdat zei Vette Henkie mee moesten nemen op het vlot.

De derde dag sloeg het noodlot toe. De bemanning werd ziek  en het weer sloeg om. Ik zei nog tegen Schipper Ewoud dat dit de straf van boven was omdat hij uitvoer op moederdag.

Ik weet niet meer wat de datum het is en waar we op zee zitten. Ik werd na een lange slaap wakker aan boord van het dek. Elk bemanningslid was verdwenen en alleen ik en de schipper waren over. We zetten koers uit naar het noorden om te kijken waar we uitkwamen. Volgens mij zijn we al ver weg.

Het was minder waar. We kwamen uit bij de stormkaap, we hadden hem nog steeds niet gerond. Ook viel me op dat het schip sneller en makkelijker voer dan ooit! Naast dat, we voeren niet zomaar, we voeren onderwater. Alleen dat merkte ik pas na een tijdje omdat ik teveel bezig was met het schip inspecteren.

We varen nu al heel lang rond. De schepen die we tegenkomen hebben een rechtere lijn. Onze waren zijn allang bedorven en het schip word poreus en zet uit. Ik en de schipper proberen telkens contact te zoeken met de schepen. We sturen dan drie bemanningsleden met brieven aan onze partners. De Schipper word nijdig wanneer hij ziet dat een respectloze schipper de brieven aan de mast spijkert. Dan zijn de brieven verloren voordat ze überhaupt kunnen worden gepost. Het valt ons ook op dat sommige brieven niet eens het schip bereiken, dan word het vuur geopend. Dat soort zeemannen zijn van een bepaald slag. Ze dragen veels te veel wapens voor een eerlijke zeeman. Het zijn zeerovers.

Ik blijf me afvragen wanneer we de kaap ronden. Het is nog steeds niet gelukt. De schipper word steeds stiller. Zijn stoppelbaard is nu een lange witte baard. Uit verveling eten we ons vol terwijl we niet eens honger of dorst hebben.

We hebben een jongen aan boord genomen. Hij is levens-irritant en betweterig. Hij zal ons werk overnemen. Dan kunnen wij rusten…

 

 


Stoppelbaard's bemanning anno 1698...